Apriltuin
ankzij graafwerkzaamheden vorig jaar en de rigoureuze kap begin dit jaar heb ik dit tuinseizoen voor het eerst wat meer zon. Voor iemand die een bostuin met diens beperkte plantengroei is gewend, is dat een hele verademing en uitdaging. Ineens kan ik planten en bloemen laten groeien die langer dan twee uur zon per dag wensen. Ik begin nog een beetje gematigd, maar ik kan, als het bevalt, meer borders aanleggen of de bestaande borders vergroten. Eerst maar eens zien of (en welk) ongedierte de nieuwe plantenlocaties weet te vinden.
Voor nu alvast een paar foto’s van een prille tuin in wording. Zo mooi en bijzonder om ieder jaar weer te ontdekken welke planten opnieuw opkomen of welke helaas de winter niet hebben overleefd. Ik zie plekken waar ik enthousiast met allerlei zaden heb lopen strooien (o.a. Akelei, Judaspenning, Vingerhoedskruid) en waar de eerste zaailingen zich dapper ontkiemen. En ieder jaar denk ik dat er veel lege plekken zijn, maar in juni kom ik daar geheid van terug. Dan is alles weer zo vol dichtbegroeid. Nu is het vooral fris en groen; april!
De kinderen hebben (en Jessai en Junah hadden dat ook al) een eigen tuintje (behalve de oudste, die heeft daar geen behoefte aan).
De tuin van Chinook bevat met name rozen en kruiden voor haar eigen eierkookkunsten (zij is de omeletspecialist in huis):
De tuin van Jessai is een allegaartje van zelfgekozen en zelf gezaaide planten:
Junah is dol op gebroken hartje, dus daarvan twee exemplaren, plus zelf gestekte plantjes uit het wild waarvan ik de naam niet ken. Verder nog wat tulpen, een vingerhoedskruid-in-wording en een korenbloem:
Elyas heeft zijn tuintje dit jaar voorhet eerst, er stond al een geel roosje in, maar nu ook een zelf uitgekozen brem en margriet. Ik ben benieuwd wat hij er nog bij wil hebben in de toekomst.
Tot slot nog een foto van de potjes in onze vensterbank, Jessai, Junah en Elyas zaaien ieder aardbeien en tomaten, Chinook zaait basilicum en bieslook en alles komt ook al op, zelfs de aardbeien die bekend staan als moeilijk te zaaien!
Wat een droom van een tuin, heerlijk!
Ik heb dezelfde reactie als Roos: volgens mij wonen jullie op een droomplekje. Jullie kinderen moeten het daar zo naar hun zin hebben! Benieuwd wat er op de zonneplekjes komt
Ik heb in ieder geval Veronicastrum geplant en ik wil er nog Verbana hebben. Van de week nog juffertje in het groen en cosmea zaden halen, kijken wat daar van terecht gaat komen. Ik wil ook nog een plekje vrij maken voor de tomatenplanten. En dan ben ik wel door mijn zonneborders heen vrees ik. Maar misschien dat ik ze volgend jaar groter ga maken.
Nog een paar boompjes weghalen?
Veronicastrum is mijn lievelingsplant met zijn(haar) Fijne bloemetjes op mooie ranke stelen, Er zijn verschillende soorten Verbena. Ik heb 2 jaar geleden Verbena bonariensies geplant. Nu staat hij hier en daar uitgezaaid in de border. Dat is het leuke van sommige planten, ze verweven zich vanzelf in de borders.Tuinieren is volgens mij altijd een jaartje vooruitkijken 
Ja, ik zou wel willen, maar ik ben niet de enige die het voor het zeggen heeft voor wat betreft de bomen. Maar zoals nu is het al heel fijn. Nog wel even afwachten hoe het is als alles in blad staat en de zon hoger gaat klimmen. Dan heb ik niet overal op dezelfde plekken dezelfde hoeveelheid zon, dat is wel lastig bepalen, merk ik ieder jaar weer.
En bedankt trouwens voor jullie complimenten. Ik ben zelf ook blij met de tuin, maar het is voor mij gewoon een heel erg fijne, groene tuin. Een droomtuin is het voor mij persoonlijk niet, ik houd enorm van landelijke, Engelse tuinen, maar dat is op dit stuk grond gewoon niet mogelijk. Ik pas me aan aan de natuurlijke habitat met de middelen die ik heb en dan is dit tot nu toe het resultaat. Maar het wordt ieder jaar mooier (als de seizoenen eens meewerken tenminste en de slakken ons met rust laten, haha).
Ik ga altijd eh….kwijlen van jouw tuinfoto’s. Sorry;)